خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصل جمشید طلب تا که به جامی برسیهمره خضر درآ تا به مقامی برسی
۲
آن زمان پی به سراپرده مقصود بریکه در این ره به تمامی، به تمامی برسی
۳
سوسن از دست زبان داد سرِ خوش به بادتو نگهدار زبان را که به کامی برسی
۴
گر سر و برگ قد دلکش طوبی داریسعی آن کن که به شمشاد خرامی برسی
صفحهٔ ۱ از ۲