خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سوی؟تا کی دوم از شور تو دیوانه به هر کوی؟
۲
صد نعره همی آیدم از هر بن موییخود در دلِ سنگین تو نگرفت سر موی
۳
بر یاد بناگوش تو بر باد دهم جانتا باد مگر پیش تو بر خاک نهد روی
۴
سرگشته چو چوگانم و در پای سمندتمی‌افتم و می‌گردم چون گوی به پهلوی
صفحهٔ ۱ از ۳