خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرحبا ای نسیم عنبربویخبری زآن به خشم رفته بگوی
۲
دلبر سست‌مهرِ سخت‌کمانصاحب دوست‌رویِ دشمن‌خوی
۳
گو دگر گر هلاک من خواهیبی‌گناهم بکُش بهانه مجوی
۴
تشنه ترسم که منقطع گرددور نه باز آید آب رفته به جوی
صفحهٔ ۱ از ۳