خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سروِ سیمینا به صحرا می‌روینیک بدعهدی که بی ما می‌روی
۲
کس بدین شوخی و رعنایی نرفتخود چنینی؟ یا به عمدا می‌روی؟
۳
رویْ پنهان دارد از مردم پریتو پری‌روی آشکارا می‌روی
۴
گر تماشا می‌کنی در خود نگریا به خوش‌تر زین تماشا می‌روی
صفحهٔ ۱ از ۳