خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من بلبل غریبم و این آشیانان غریبگلبن بود غریب تر و گلستان غریب
۲
گر راندت زگلشن و گلبن عجب مدارای بلبل غریب بود باغبان غریب
۳
پیش از نسیم صبح شکفته است گل بباغکاز بلبلان رسید بگوشش فغان غریب
۴
دشمن هر آنچه کرد نه جای شکایتستبر دوستان بود ستم از دوستان غریب
صفحهٔ ۱ از ۳