خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای طلعت محبوب ازل را زتو مرآتمن باز بگیرم نظر از روی تو هیهات
۲
مشهود چو شد روی تو در چشم یقینماز لوح دل و دیده بشوئیم خیالات
۳
تا نور تو در طور دلم کرد تجلیشاید که بسوزیم ازین شعله حجابات
۴
نشناخته معبود چه حاصل زعبادتنایافته مقصود چه کعبه چه خرابات
صفحهٔ ۱ از ۳