خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کرا عشق در کمند انداختبست و از قید عقل فارغ ساخت
۲
ریخت در جام عقل باده عشقآتشی بود کابگینه گداخت
۳
پاکبازش نمیتوان گفتنهر که با تو قمار عشق نباخت
۴
پیک خیل خیال دوست رسیدکشور دل زغیر او پرداخت
صفحهٔ ۱ از ۲