خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیرانه سر هوای جوانی بسر مراستوزآن هوا هوای جوانی پسر مراست
۲
یعقوب وش ببیت حزن چشم خونفشاندر شاهراه مصر بیاد پسر مراست
۳
گر آئیم بمهمان جانت بخوان نهماز خون دل بدست همین ما حضر مراست
۴
ای ترک غمزه سینه مردم مکن هدفآخر نه دیده وقف بتیر نظر مراست
صفحهٔ ۱ از ۲