خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شعله آه من جهان سوختتنها نه زمین که آسمان سوخت
۲
این آتش و آب دیده و دلهم وهم بشست و هم گمان سوخت
۳
کی سوز دلم نهان بماندزین داغ که مغز استخوان سوخت
۴
این سوز نهفته درون راگفتم که بگویمش زبان سوخت
صفحهٔ ۱ از ۳