خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کرا خسرو دل در گرو شیرین استباغ فردوس دلش منزل حور العین است
۲
خاک فرهاد چه بر باد دهی ای خسروکه برآمیخته خاکش بغم شیرین است
۳
عنکبوتست که در پرده مگس صید کندآنکه بی پرده کبوتر ببرد شاهین است
۴
آه اگر دست بخون دگران آلایدآنکه سر پنجه اش از خون دلم رنگین است
صفحهٔ ۱ از ۳