خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را که بر زبان نبود غیر نام دوستبا غیر هم بیان نکنم جز پیام دوست
۲
ما گوش وقف کرده بغوغای دشمنانباشد که استماع نمایم کلام دوست
۳
خضر ارزآب چشمه حیوان حیات یافتما جاودانه عمر گرفته زجام دوست
۴
آدم اگر زروضه دارالسلام رفتما را بود مقام بدارالسلام دوست
صفحهٔ ۱ از ۳