خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتنه کی از قد موزون تو چالاک‌تر استباده کی از لب نوش تو طربناک‌تر است
۲
گرچه اهریمن جادوی بسی ناپاکستنتوان گفت ز جادوی تو ناپاک‌تر است
۳
گرچه هر جامه که پوشی به بر تو زیباستکسوت ناز به بالای تو چالاک‌تر است
۴
گرچه آلوده بود دامن ما بوالهوسانعشق را دامن تقدیس از این پاک‌تر است
صفحهٔ ۱ از ۲