خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهریست حسن و زلف و رخت صبح و شام اوستعشقت شهست و سکه دولت بنام اوست
۲
از بعد حشر گر بخرامد برستخیزشور قیامت دگر اندر قیام اوست
۳
سودائیان علاج بعناب کرده اندسودای ما زشکر عناب فام اوست
۴
تا وحی آورد برسولان زاوج عرشجبریل منتظر بوصول پیام اوست
صفحهٔ ۱ از ۳