خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کیستم که وصف کنم از جمال دوستما ذره آفتاب حقیقت جمال دوست
۲
چون دوست گر بدست فتد دیگری گرتا وصف گوید او زجمال کمال دوست
۳
گر آفتاب تیغ بعالم کشد صباحبر آفتاب تیغ کشیده هلال دوست
۴
از سرو ناز معتدلت باغبان مگوکامد بجلوه قامت باعتدال دوست
صفحهٔ ۱ از ۳