خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقش رخ یار سرو قامتبر دل بنشست تا قیامت
۲
کی سود کند مرا نصیحتسودا ننشیند از ملامت
۳
گشتیم بپا و سر جهان راکردیم بکوی تو اقامت
۴
هر کار که کرده ایم جز عشقحاصل نشدش بجز ندامت
صفحهٔ ۱ از ۳