خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب عشق بقانون دگر پرده نواختکاندر این بزم مرا بیخبر و بیخود ساخت
۲
شمع ما شاهد عامست ولی پروانهجان خود سوخ تاز این رشگ که اغیار نواخت
۳
هر کرا دل بیکی هست چه پروا از جمعچشم بر غیر ندارد کسی از یار شناخت
۴
شمع گوئی به نسیم سحری عاشق بودزآنکه شب برد بپایان و سحرگه جانباخت
صفحهٔ ۱ از ۳