خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پسته دهن بسته زخندیدنتآینه حیران شده از دیدنت
۲
خون بدل کبک دری میکنیآه از این طرز خرامیدنت
۳
ساخته با بوی خوشت بلبلانچون نرسد دست بگلچیدنت
۴
خواست بسنجد رخ تو با قمرعقل فرماند زسنجیدنت
صفحهٔ ۱ از ۳