خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالتتا کجا سایه دهد سرو همایون فالت
۲
گرچه صورتگر اوهام ببندد هر نقشحاش لله که بگنجد بگمان تمثالت
۳
عجبی نیست که تعجیل کنی در رفتنلاجرم عمری عادت بود استعجالت
۴
عنبر از رشک خم زلف تو دایم در نارمشک چین خو نشده در نافه زشرم خالت
صفحهٔ ۱ از ۳