خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهاری ظریف و دل بند استباد را روح راح پیوند است
۲
وه که از گریه های ابر بباغصبحدم غنچه در شکرخند است
۳
بار هجر تو بر دل مشتاقبر سر کاه کوه الوند است
۴
وه که بر عاشقان بود گلخنبی تو گلشن سمرقند است
صفحهٔ ۱ از ۴