خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوب باشد گر ز خوبان سر زند کردار زشتاحولی باشد که کس زشتی ببیند در بهشت
۲
گر تو در کعبه نباشی ای بدا حال حرمور تو در بتخانه آیی ای خوشا وقت کنشت
۳
کوثر و غلمان جنت را نیاری در نظرگر بنوشی می ز دست ساقی حوراسرشت
۴
قصه حوری و غلمان بهشتی تا به کیگر بهشتی‌روی یاری باشدت بر طرف کشت
صفحهٔ ۱ از ۳