خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا خیز که یک نیمه زشعبان بگذشتباده پیش آر که چون باد بهاران بگذشت
۲
فصل گل میرسد و ماه صیامش از پیاین خزانیست که از نو بگلستان بگذشت
۳
میخور امروز بگلزار که فردا فرداستهر که این صرفه زکف داد پشیمان بگذشت
۴
مژده کز مصر بشیر آمد و آورد پیامرفت آن صدمه که بر پیر بکنعان بگذشت
صفحهٔ ۱ از ۳