خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم این لاله است گفت از داغداران منستگفتم این نرگس بگفت از میگساران منست
۲
گفتم این جنت بگفتا قطعه از کوی ماستگفتم این طوبی بگفت از شاخساران منست
۳
گفتمش گل گفت برگی از کتاب حسن ماستگفتمش بلبل گفت از بیقراران منست
۴
گفتمش حوری و غلمان گفت اینان بنده اندگفتمش کوثر بگفت از جویباران منست
صفحهٔ ۱ از ۲