خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا حدیث شگفتی‌ست در کمال غرابتکه از گدای طریقت به شه رسید مهابت
۲
به کوی عشق عجب می‌کنی ز عجز سلاطینگدای او به شه از عجز کرده شد ز غرابت
۳
نثار خاک در دوست می‌کند دو جهان رادعای عاشق صادق اگر کنند اجابت
۴
به یک مناظرهٔ عشق مانده است فلاطونمگو که رای حکیمان بود قرین اصابت
صفحهٔ ۱ از ۳