خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فحش شیرین زلعل شکرخاستزهر از دست نیکوان حلواست
۲
زشتی ای عاشق قباحت فهمکانچه زیبا کند همه زیباست
۳
بلبل باغ خار نشناسدکه همه چشم بر گل رعناست
۴
از هجوم رقیب در آن کوچه عجب گر قیامتی برپاست
صفحهٔ ۱ از ۴