خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این روز پی خجسته میلاد احمد استروز بروز پرتو انوار سرمد است
۲
هم فرش را بعرش تفوق زمقدشهم خاک را تفاخر بر فرق فرقد است
۳
از مشعلش چراغ کواکب منور استاز مطبخش سپهر بخاری مصعد است
۴
مریم اگر بفخر زروح مجسم استآن جان پاک غیرت روح مجرد است
صفحهٔ ۱ از ۲