خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخنغمه برداشت زدل بلبل شیدا گستاخ
۲
بت پرستان مگر از زشتی ما باخبر استکه زرخ پرده کشید آن بت زیبا گستاخ
۳
آتش طور بود چهره اش دیده عبثبهر دیدار چرائی بتماشا گستاخ
۴
زاهدان دار بپا کرده بقتل عاشقچون یهودان شده در کشتن عیسی گستاخ
صفحهٔ ۱ از ۴