خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبت به بوسه اهل هوس نشان گردیدچرا به خاتم جم دیو کامران گردید
۲
خریطه سگ لیلی به گردن مجنونفتاد و فخر کنان رو به حی روان گردید
۳
شبی ز زلف و رخت ریخت خوی به دامن باغکه پر ز سنبل بویا و ارغوان گردید
۴
فتاد سایه تو چون به باغ بر سر سروبه بندگی تو آزاد از خزان گردید
صفحهٔ ۱ از ۴