خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکدم آنرا که فراغت زدو عالم باشدگر بکف جام سفالین بودش جم باشد
۲
آدم آنست که بر سیرت و خلق بشر استآدمیت نه همین صورت آدم باشد
۳
دوری از نوع بنی آدم از آن میجویمکه ندیدم یک ازین طایفه محرم باشد
۴
دیو نفس ار بکشد آدم و شهوت بنهدمیتوان گفت کز ارواح مکرم باشد
صفحهٔ ۱ از ۳