خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تا نفس خود کامه گرفتار هوا ماندشعاع شمع عشقم در درون دل کجا ماند
۲
هوای ماهروئی در دل دیوانه جا کردهکه خورشید جهان تابش چو ذره در هوا ماند
۳
زتنگی جهان شکوه کند درویش کی حاشادو روزی کس بزندان گر بحکم پادشا ماند
۴
گرفتم از گل و سنبل تو را گلزار مشحون شدبرنگ و بو کجا ای باغبان بر یار ما ماند
صفحهٔ ۱ از ۴