خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیل ترکان چو بشهر از پی یغما آیندنه نهان از نظر خلق که پیدا آیند
۲
هست در قتل خطا گردیتی اندر شرعچو دیت هست بر این قوم که عمدا آیند
۳
نعره از حلقه مستان چو بافلاک رسیدقدسیان از اثر نعره بغوغا آیند
۴
زآن برآیند بگرد درو بامت مه و خورکه شب روز بکویت بتماشا آیند
صفحهٔ ۱ از ۳