خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلا مفتون بالای تو باشدقمر روی دل آرای تو باشد
۲
اگر سروی رود یا مه بگویدتوان گفتن که همتای تو باشد
۳
گرفتم عکسی از روی تو بگرفتکی آئینه بسیمای تو باشد
۴
اگر زیبا بود حور بهشتیکجا چون روی زیبای تو باشد
صفحهٔ ۱ از ۳