خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق نگوئی که بر قرار نماندحسن تو چون دید مستعار نماند
۲
بلبل شیدا بنه هوای گل از سرکاین گل و این باغ و این بهار نماند
۳
گر بکشی تیغ امتحان تو بمیدانعاشق تو جز یک از هزار نماند
۴
پنجه که گفتی کنمن بخون تو رنگینکودکی و عهدت استوار نماند
صفحهٔ ۱ از ۴