خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکر از لعل تو گفتم که نشانی داردکی چو آن لعل شکربار بیانی دارد
۲
وعده وصل بفردا دهدم پنداریباز بر هستیم آنشوخ گمانی دارد
۳
هوس جنت فردوس ندارد فرداهر که در میکده امروز مکانی دارد
۴
نه عجب سوختن خرمنش از آتش شوقهر که همخانه بخود برق یمانی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳