خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک من چون سر آن زلف معنبر شکندقیمت مشک ختا رونق عنبر شکند
۲
در بهشت رخت از لعل تو ساقی گردددر بهشت ابدی رونق کوثر شکند
۳
عاشق خاص بود محرم خلوتگه یاراین مقامی است که جبریل در او پر شکند
۴
همچو خورشید که خیل مه و سیاره شکستمه من دستگه خسرو خاور شکند
صفحهٔ ۱ از ۳