خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها نه ترک بچه من تندخو بوداین خوی تند لازم روی نکو بود
۲
بلبل زدرد تست گل آگه فغان مکنآن به که کار عاشق بی گفتگو بود
۳
با رنج باد بیزن وجور شکرفروشسازد مگس گرش بشکر آرزو بود
۴
خاک کدام باده کش پاک طینت استکاندر سرای باده فروشان سبو بود
صفحهٔ ۱ از ۳