خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پی عقل دویدم بدبستانی چندنیست جز زمزمه عشق تو دستانی چند
۲
دل زسودای گل روی تو چون بلبل باغریخت از خون جگر طرح گلستانی چند
۳
خیزدم ناله زهر بند جدا همچون نیزاستخوان در بدنم رسته نیستانی چند
۴
نیست یک سرو چو بالایت و یک گل چو رختبلبل و فاخته گشتیم ببستانی چند
صفحهٔ ۱ از ۳