خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد رمضان و در میخانه ببستندپیمانه چو پیمان نکویان بشکستند
۲
بی پرده سوی کعبه بتم جلوه‌گر آمدسکان حرم شاید اگر بت بپرستند
۳
درد دل خسته به که گوئیم خدا راکاین نوش‌دهانان دل عشاق بخستند
۴
شیخت به کمین است بکش پرده که دائملبهات می‌آلوده و چشمان تو مستند
صفحهٔ ۱ از ۳