خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن چه گردون که چنین اختر تابان داردوان چه باغیست که این نوگل خندان دارد
۲
تند میراند سمند و به تکبر میگفتبر سر باد صبا تکیه سلیمان دارد
۳
آن غلامی تو که بیرون کشی از جنت حورباغ فردوس کجا همچو تو غلمان دارد
۴
عشق کاین شور و نوا در همه عالم افکندنمکی زآن لب شیرین بنمکدان دارد
صفحهٔ ۱ از ۳