خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا مهم از خانه سر بر می‌زندآفتابش بوسه بر در می‌زند
۲
شکوه از صیادم این باشد که تیرتا چرا بر صید دیگر می‌زند
۳
از کمان ابروی او جستم چو تیرترک چشم او به خنجر می‌زند
۴
من نشاندم نونهالی را به چشمباغبان گر دم ز عرعر می‌زند
صفحهٔ ۱ از ۳