خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرجان نبود زنده بجانانه توان بودجانان چونباشد به چه افسانه توان بود
۲
پیمان که به بستیم که پیمانه ننوشیمپیمانه شکستیم بپیمانه توان بود
۳
در کعبه نبردیم بسر عمر بسالوسگر عمربود بر در میخانه توان بود
۴
در صومعه با ذکر نشد زیست میسردر میکده بانعره مستانه توان بود
صفحهٔ ۱ از ۲