خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی رقیبت شبی ار وصل میسر گردددر بهشت ابدت حور مقدر گردد
۲
گرد هر شمع چو پروانه چه گردی زهوسسگ نه بینی که همه عمر بیک در گردد
۳
در دونان چه زنی خواجه پی لقمه نانروزی ار روز تو باقیست مقرر گردد
۴
مهر و کین آتش و مشکست نهان در دل مردزان درون سوزد وز آن بزم معطر گردد
صفحهٔ ۱ از ۲