خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سینه بازم آتش نمرود می‌رودزآن آتشم چو شمع به سر دود می‌رود
۲
نمرود کو که از نم چشمم حذر کندکز این نمم به دجله و شط رود می‌رود
۳
پاکست همچو آینه قلبش زآب و میرندی اگر که خرقه می‌آلود می‌رود
۴
زاهده عمل به شرک برد پیش صیرفیبنگر دغل که قلب زراندود می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۳