خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق از جور بتان گرچه ملالی داردگو جمیل است جفا زآنکه جمالی دارد
۲
تو زخورشید مجاور بنمائی دو هلالآسمان گرچه بهر ماه هلالی دارد
۳
دید بر ماه رخت دل خط و زو آه بگفتحیف کاین کوکب مسعود وبالی دارد
۴
دل و جان هر دو بسودای دهان و کمرتهر کس از دوست هوائی و خیالی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳