→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۲۰ - ایضا لهای بزرگی که بر علم تو ظاهر باشد←شمارهٔ ۱۲۱ - وله ایضابنزد خواجه رفتم بهر کاری←شمارهٔ ۱۲۲ - ایضا لهدانی که طمع چه گفت با من؟←شمارهٔ ۱۲۳ - ایضاً لهدست آن به که خود قلم باشد←شمارهٔ ۱۲۴ - ایضا لهزهی سرفرازی که در پیش حکمت←شمارهٔ ۱۲۵ - وله ایضاسرو را وعده های چنان باید←شمارهٔ ۱۲۶ - و له ایضاًای آنکه فلک سغبۀ ایّام تو باشد←شمارهٔ ۱۲۷ - وله ایضا فی صفة الفرسمرا اسبیست الحق این چنین اسب←شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا لهفرستادم بتو شعری که با آن←شمارهٔ ۱۲۹ - ایضا لهصدرا ز برای خدمت تو←شمارهٔ ۱۳۰ - وله ایضاتوقّف چون بود در آنچه صاحب←شمارهٔ ۱۳۱ - ایضاً لهای سروری که زیبد ، کز نعل مرکب تو←شمارهٔ ۱۳۲ - ایضا لهمفتی مشکلات شرع کرم←شمارهٔ ۱۳۳ - وله ایضاز دریای دست توای نامدار←شمارهٔ ۱۳۴ - ایضا لهصورت به جهان زشت تر از گور نبودی←شمارهٔ ۱۳۵ - ایضا لهگفتم اکنون میوه های خوش خوریم←شمارهٔ ۱۳۶ - وله ایضاتو به علم نجوم فخر کنی←شمارهٔ ۱۳۷ - و له ایضاًای که جزیاد مخلوق تو نخورد←شمارهٔ ۱۳۸ - ایضا لهبه ذات خویش اگر چند مرد نیک بود←شمارهٔ ۱۳۹ - وله ایضاکسی که او نظر عقل در زمانه کند←شمارهٔ ۱۴۰ - ایضا لهزهی تازه رویی که خلق لطیفت←شمارهٔ ۱۴۱ - ایضا لهدر نگر در صدر دیوان و ببین←شمارهٔ ۱۴۲ - وله ایضاصاحبا عمریست تا از عدل تو←شمارهٔ ۱۴۳ - وله ایضارمضانست همین دهن دربند←شمارهٔ ۱۴۴ - وله ایضاای دل ای دل سخن سخن بیهده را کار مبند←شمارهٔ ۱۴۵ - کتب الی امیر عزّالدّین علی شیر ابن بابویهای آنکه خاک پای ترا روشنان چرخ←شمارهٔ ۱۴۶ - و له ایضاًزهی سپهر محلّی که گرچه تیزروند←شمارهٔ ۱۴۷ - ایضا لهمشو ایمن ز کید خصم ضعیف←شمارهٔ ۱۴۸ - وله ایضاکی بود؟کی؟ که باز صدر جهان←شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا لهعصای کلیمست این شعر من←شمارهٔ ۱۵۰ - ایضا لهای که خورشید بی رضای تو سر←شمارهٔ ۱۵۱ - وله ایضاگفته بودی که مرا کسبی نیست←شمارهٔ ۱۵۲ - وله ایضااز رضی الملک الحق شرمساری حاصلست←شمارهٔ ۱۵۳ - وله ایضااز علامتها که در آخر زمان←شمارهٔ ۱۵۴ - وله ایضاای آنکه از مدارج مدح تو قاصرست←شمارهٔ ۱۵۵ - وله ایضادور گردون با همه کس بدفعالی می‌کند←شمارهٔ ۱۵۶ - وله ایضاای پیشوای شرع که ایناء روزگار←شمارهٔ ۱۵۷ - ایضا لهخواجه در تحسین فزاید چون ببیند کز پیش←شمارهٔ ۱۵۸ - وله ایضاایا شگرف نوالی که در زمین و زمان←شمارهٔ ۱۵۹ - ایضا لهمرا چه حاصل ازین خواجگان بی حاصل←