→ دیوان اشعارخاقانی
خاقانی
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۶۱دولت نو است و کار نو و کارکن نو است←شمارهٔ ۱۶۲ - در موعظهاز بدان نیک ترس خاقانی←شمارهٔ ۱۶۳چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیه←شمارهٔ ۱۶۴خاقانی اگرچه نیک اهلی←شمارهٔ ۱۶۵تارمویم به من نمود سپید←شمارهٔ ۱۶۶رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیا←شمارهٔ ۱۶۷جوی دل رفته دار خاقانی←شمارهٔ ۱۶۸یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیا←شمارهٔ ۱۶۹دور کمال پانصد هجرت شناس و بس←شمارهٔ ۱۷۰بر اهل کرم لرز خاقانیا←شمارهٔ ۱۷۱ - در مرثیهٔ وحید الدین عم خودخاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنک←شمارهٔ ۱۷۲ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودرفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهان←شمارهٔ ۱۷۳ز رهنمون بدی نیک ترس خاقانی←شمارهٔ ۱۷۴دست بر پای آز نه یک چند←شمارهٔ ۱۷۵ای شاه دو معنی را نامد به تو خاقانی←شمارهٔ ۱۷۶ای امیر امرای سخن و شاه سخا←شمارهٔ ۱۷۷فضل درد سر است خاقانی←شمارهٔ ۱۷۸ - در رثاء فرزندوقت مردن رشید را گفتم←شمارهٔ ۱۷۹دور دور بدی است خاقانی←شمارهٔ ۱۸۰چون امیدم بریده نیست ز تو←شمارهٔ ۱۸۱ - در جواب هجوی که در بارهٔ او گفته بودندشنوده‌ای دم خاقانی از مدیح کسان←شمارهٔ ۱۸۲که گفت آنکه خاقانی سحرپیشه←شمارهٔ ۱۸۳آسمان داند که گاه نظم و نثر←شمارهٔ ۱۸۴خاقانیا ز عارضهٔ درد دل منال←شمارهٔ ۱۸۵روزی میان بادیه بر لشکر عجم←شمارهٔ ۱۸۶ - بالبدیهه در مدح ابوالهیجا خاقان اکبر منوچهر بن فریدون شروان شاهسلاطین نژادا خلیفه پناها←شمارهٔ ۱۸۷ - در تولد دختر خودیکی دو زایند آبستنان مادر طبع←شمارهٔ ۱۸۸خاقانیا به تقویت دوست دل مبند←شمارهٔ ۱۸۹ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودچون من خطر زدم به فراق از پی وحید←شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدینجهان پیمانه را ماند به عینه←شمارهٔ ۱۹۱نیست در ایام چیزی از وفا نایافت‌تر←شمارهٔ ۱۹۲علوی دوست باش خاقانی←شمارهٔ ۱۹۳عذر داری بنال خاقانی←شمارهٔ ۱۹۴ - در حق مادر خویشای ریزهٔ روزی تو بوده←شمارهٔ ۱۹۵خلیفه گوید خاقانیا دبیری کن←شمارهٔ ۱۹۶گر کهان مه شدند خاقانی←شمارهٔ ۱۹۷با در و دشت ساز خاقانی←شمارهٔ ۱۹۸هر که خر در خلاب شهوت راند←شمارهٔ ۱۹۹مهترا بلبل انسی پس از این←شمارهٔ ۲۰۰عیسی دورانم و این کور شد دجال من←