→ دیوان اشعارجمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق
مقطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۲۱ - مشورتیک نصیحت بشنو از من کاندران نبود غرض←شمارهٔ ۱۲۲ - تعزلای حسن بسته برقمرت رنگ ارغوان←شمارهٔ ۱۲۳ - شکر تشریفدوستی دی بر من آمده بود←شمارهٔ ۱۲۴ - پوستینپوستینی بخواستیم از تو←شمارهٔ ۱۲۵ - کام دلچند گوئی که روز برنائی←شمارهٔ ۱۲۶ - تحفهای شده فر شکوه مسندت←شمارهٔ ۱۲۷ - آل پیغمبرکاشکی برخاستستی روز حشر←شمارهٔ ۱۲۸ - خواهش کاردیک کارد بخواستم ز تو روزی←شمارهٔ ۱۲۹ - خاطر وقادخاطری دارم چنان وقاد وتیز و تند رو←شمارهٔ ۱۳۰ - غلهای آنکه بنزد عقل فاضلتر←شمارهٔ ۱۳۱ - رسمخواجه محترم ربیب الدین←شمارهٔ ۱۳۲ - دعا و ثناای بر میان چرخ کمر از وفای تو←شمارهٔ ۱۳۳ - هجو گفتنمراخود نیست عادت هجو گفتن←شمارهٔ ۱۳۴ - شیشه میبرف آمد و راه ما ببستست←شمارهٔ ۱۳۵ - فراقعالم الاسرار آگاهست آن کز قدرتش←شمارهٔ ۱۳۶ - موی سپیدهر چه موی سپید بینی تو←شمارهٔ ۱۳۷ - هجای روااگر در شعر من زین پس یکی بیت هجا گفتم←شمارهٔ ۱۳۸ - مدیحاگر مدیحت گویم نیابم از تو عطا←شمارهٔ ۱۳۹ - شادی و غمهر شادی و غم که هست اندر دهر←شمارهٔ ۱۴۰ - مزبله دیوتا کی ایدل تو درین مزبله دیو زحرص←شمارهٔ ۱۴۱ - کبر و غرورآن شنیدستی که نمرود از مقام افتخار←شمارهٔ ۱۴۲ - دوریبخدائی که پس از طاعت او←شمارهٔ ۱۴۳ - پایداریخداوندا چنین گفته‌ست حاسد←شمارهٔ ۱۴۴ - نام نکواندر این عهد که قحط کرمست←شمارهٔ ۱۴۵ - سوم چه فرمائیبزرگوارا در انتظار بخشش تو←شمارهٔ ۱۴۶ - نکبت جهاناگر شلواربند مادر تو←شمارهٔ ۱۴۷ - وفاچیست از نیکوئی که نیست ترا←شمارهٔ ۱۴۸ - ابر کمانگیرزهی ابری که شرق و غرب عالم←شمارهٔ ۱۴۹ - بیچاره آدمیدی هر که دید سلطنت و کار و بار تو←شمارهٔ ۱۵۰ - مرگ و سوگاز مرگ تو نشست بهر گوشه ماتمی←شمارهٔ ۱۵۱ - در جواب رشیدالدین وطواطخدایگان افاضل رشید دولت و دین←شمارهٔ ۱۵۲ - یک دل – بادودلدو یار اربیک جای میداشتی←شمارهٔ ۱۵۳ - دل گشادل گشائی چو قبا درپوشی←
→ صفحهٔ قبل۴ از ۴