→ دیوان اشعارجهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۲۱مپسند که دل بی تو دهد جان مپسند←شمارهٔ ۱۲۲دل حلقه عشق دوست در گوش کند←شمارهٔ ۱۲۳دلبر چو نظر بر من مسکین افکند←شمارهٔ ۱۲۴حسن تو حسد بر مه و پروین افکند←شمارهٔ ۱۲۵فریاد ز دست جور این چرخ بلند←شمارهٔ ۱۲۶این درد مرا طبیب درمان نکند←شمارهٔ ۱۲۷چون قدّ تو سرو سرفرازی نکند←شمارهٔ ۱۲۸دل میل بجز تو سوی کس می‌نکند←شمارهٔ ۱۲۹با روی تو میل دل به رویی نکند←شمارهٔ ۱۳۰تا در دل من پیام تو خواهد بود←شمارهٔ ۱۳۱من دوش قضا یار و قدر پشتم بود←شمارهٔ ۱۳۲امشب مه ده چار بیاراسته بود←شمارهٔ ۱۳۳ای آنکه تو را نظیر و همتا نبود←شمارهٔ ۱۳۴بیچاره کسی که محرمش کس نبود←شمارهٔ ۱۳۵روزیت هوای من درویش نبود←شمارهٔ ۱۳۶فریاد ز دست جور این چرخ کبود←شمارهٔ ۱۳۷بیچاره کسی که از وطن دور شود←شمارهٔ ۱۳۸بر درد دلم طبیب ار آگاه شود←شمارهٔ ۱۳۹ای روی تو سرخ چون گل شفتالود←شمارهٔ ۱۴۰تا چرخ دگر روی به کار که نهد←شمارهٔ ۱۴۱از چرخ بجز جفا چه در بار آید←شمارهٔ ۱۴۲مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید←شمارهٔ ۱۴۳بستان دلم همیشه نار آرد بار←شمارهٔ ۱۴۴زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار←شمارهٔ ۱۴۵ای دوست مرا به کام دشمن مگذار←شمارهٔ ۱۴۶بلبل دیدم به باغ با ناله زار←شمارهٔ ۱۴۷شیراز خوش است خاصه در فصل بهار←شمارهٔ ۱۴۸آمد گه بلبل و گل و فصل بهار←شمارهٔ ۱۴۹ای حال دلم ز چرخ سرگردان‌تر←شمارهٔ ۱۵۰آن لعل لب تو می پرست اولیتر←شمارهٔ ۱۵۱دل بی تو چرا جهان ببیند آخر←شمارهٔ ۱۵۲بر روی تواَم خسته ولی بسته جگر←شمارهٔ ۱۵۳رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر←شمارهٔ ۱۵۴آن باد بهار بین که برخاست دگر←شمارهٔ ۱۵۵آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر←شمارهٔ ۱۵۶سرگشته و شوریده دل ماست دگر←شمارهٔ ۱۵۷دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر←شمارهٔ ۱۵۸از دام سر زلف شکاری کم گیر←شمارهٔ ۱۵۹از آتش دل چو شمع در سوز و گداز←شمارهٔ ۱۶۰ای دل بنشین و با غم یار بساز←