→ دیوان اشعارمیرزاده عشقی
میرزاده عشقی
هزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - آبروی دولتدولت به ریش زرد «ظهیر» آبرو گرفت←شمارهٔ ۲ - ماستمالیهر آن که بی خبر از فن خایه مالی شد←شمارهٔ ۳ - چه معامله باید کرد؟بعد ازین بر وطن و بوم و برش باید رید!←شمارهٔ ۴ - خر تو خراین چه بساطی است، چه گشته مگر؟←شمارهٔ ۵ - خرنامهدردا و حسرتا که جهان شد به کام خر!←شمارهٔ ۶ - قهر کردن مؤتمن الملکدوش شنیدم که گفت «مؤتمن الملک»←شمارهٔ ۷ - سوگند وکالتضیاء الواعظین، آن رند جیغو←شمارهٔ ۸ - در هجو شیخ ممقانیاز دست هر که هر چه، بستانده و ستانی←شمارهٔ ۹ - شعر و شکرعامیان شعر تو با شکر، برابر می‌کنند←شمارهٔ ۱۰ - یک عمر آه و نالهمرا چه کار که یک عمر، آه و ناله کنم؟←شمارهٔ ۱۱ - مستزاد مجلس چهارماین مجلس چارم به خدا ننگ بشر بود!←شمارهٔ ۱۲ - در هجو خلخالیدر ده: سگ زشتی بود، موریخته و لاغر←شمارهٔ ۱۳ - مهدی کچلکار و بارت جور، مهیا شده←شمارهٔ ۱۴ - هجو دیوان بیگیوقتی آلو شده در تهران (دو)←شمارهٔ ۱۵ - در هجو وحید دستگردیای وحید دستگردی! شیخ گندیده دهن←