→ شاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس)الهامی کرمانشاهی
الهامی کرمانشاهی
خیابان دوم
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۸۱ - شهادت حضرت عباس علیه السلامچو از دامگاه بلا رسته شد←بخش ۸۲ - بازگشتن امام علیه السلام از بالین نعش ح ابوالفضلبنالید از آن درد جن و ملک←بخش ۸۳ - مبارزت حضرت عباس با ماردبن صدیف تغلبی به روایت بعضی از علماولیکن گروهی دگر این چنین←بخش ۸۴ - پیاده ماندن مارد وسرزنش شمرچو شمرش پیاده به هامون بدید←بخش ۸۵ - گرفتن حضرت عباس طاویه مادیان امام حسن (ع) را از غلام مادر و کشتن اوبه میدان درون شه چو او رابدید←بخش ۸۶ - رفتن ح سیدالشهدا به یاری برادر و جنگ آن دو برادر با سپاه کوفیانبرآورده برنده تیغ دوسر←بخش ۸۷ - آب بردن ح – ابوالفضل علیه السلام به خیامچو یک لخت شاه و سپهدار راد←بخش ۸۸ - در مقدمه ی شهادت ح علی اکبر(ع) و شکایت از روزگار غدار گویدچو رزم سپهبد به پایان رسید←بخش ۸۹ - در ستایش حضرت علی اکبر عالی مقدار علیه السلامهنوزش نرسته بنفشه ز گل←بخش ۹۰ - اجازه ی نبرد خواستن ح علی اکبر(ع)پدر را چو در رزم بی یار دید←بخش ۹۱ - رفتن ح علی اکبر علیه السلام به وداع اهل حرمچو زو بانوان آگهی یافتند←بخش ۹۲ - زبانحال ام لیلی و تسلی دادن ح علی اکبر مادر خودرابگفت ای زمهر تو جان درتنم←بخش ۹۳ - رفتن ح – علی اکبر به وداع امام سجاد وبازگشت به خدمت پدربه بالین اوگریه ها سرنمود←بخش ۹۴ - لباس رزم پو شاندن امام مظلوم فرزند خود را وبه میدان فرستادنجبین سود پیش شه دین به خاک←بخش ۹۵ - به میدان رفتن ح – علی اکبر علیه السلامچه شهزاده؟روی خداروی او←بخش ۹۶ - حمله کردن ح – علی اکبر(ع)بر میمنه و میسره و قلب لشگرنهنگی دمان بر کشید ازنیام←بخش ۹۷ - کشته شدن شهاب برادر طارقچو شد کشته طارق بد اختر شهاب←بخش ۹۸ - مبارزت بکربن غانم با علی(ع)وکشته شدن او به دست ح علی اکبردرآن روز در خیل کوفی سپاه←بخش ۹۹ - دستور حمله ازهر طرف به ح علی اکبرچو دید این چنین پور ناپاک سعد←بخش ۱۰۰ - آمدن ح علی اکبر علیه السلام به وداع اهل حرم وزبانحال مادر با اومر او را بر و چهره ی سیمگون←بخش ۱۰۱ - بازگشتن علی اکبر(ع)بار دیگر به میدانتو گفتی که بنشست برباد پای←بخش ۱۰۲ - آمدن امام (ص) به بالین فرزند و زبان حال آن حضرتشهنشه چو بشنید آوای پور←بخش ۱۰۳ - آوردن امام(ع)نعش دلبند خودرا درحرم و مویه گری بانوانبیاورد در پیش پرده سرای←بخش ۱۰۴ - شهادت جعفربن سیدالشهدا(ع)به روایت بعضی از علمانبشتند زینگونه برخی دگر←
→ صفحهٔ قبل۳ از ۳