→ دیوان اشعارصائب
صائب
تک‌بیتهای برگزیده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱گر چو خورشید به خود تیغ زنم، معذورم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۲وادی پیموده را از سر گرفتن مشکل است←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳می‌کنم در جرعهٔ اول سبکبارش ز غم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴فیض صبح زنده‌دل بیش است از دلهای شب←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵بَرنمی‌آیم به رنگی، هر زمان، چون نوبهار←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶تا ننوشانم، نگردد در مذاقم خوشگوار←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷چون ز دنیا نعمت الوان هوس باشد مرا؟←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸دَر طریقت، بارِ هرکس را که نگْرِفتم به دوش←تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹قامت خم برد آرام و قرار از جان من←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰نخل امید مرا جز بار دل حاصل نبود←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱ز من به نکتهٔ رنگین چو لاله قانع شو←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲فنای من به نسیم بهانه‌ای بندست←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۳نیست جز پاکیِ دامن، گُنَه‌ام، چون مَهِ مصر←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴فغان، که هم چو قلم، نیست از نگون‌بختی←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵چون گل، درین حدیقه که جای قرار نیست←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶نیرنگ چرخ، چون گل رعنا درین چمن←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷مانند لاله، سوخته نانی است روزیم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸روی تلخ دایه نتواند مرا خاموش کرد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹از نسیم گل پریشان گردد اوراق حواس←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۰برنمی‌دارد به رغم من، نظر از خاک راه←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۱گران نیم به خریدار از سبکروحی←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۲ز حسن عاقبت عشق چشم آن دارم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۳پیری مرا به گوشهٔ عزلت دلیل شد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۴عشقم چنان ربود که دنیا و آخرت←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۵بس که دیدم سردمهری از نسیم نوبهار←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۶بر خاطر موج است گران، دیدن ساحل←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۷عمر شد در گوشمالم صرف، گویا روزگار←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۸پرتو منت کند دلهای روشن را سیاه←تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۹تا در کمند رشتهٔ هستی فتاده‌ام←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۰سیل از ویرانهٔ من شرمساری می‌برد←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۱از نوازش، منت روی زمین دارد به من←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۲می‌کِشم تهمتِ سجّاده‌ی تَزویر از خَلق←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۳مرا ز کوی خرابات، پای رفتن نیست←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۴چنان ز تنگی این بوستان در آزارم←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۵گر بدانی چه قدر تشنهٔ دیدار توام←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۶شب زلف سیه افسانهٔ خوابم شده بود←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۷نکرده بود تماشا هنوز قامت راست←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۸اگر تپیدن دل ترجمان نمی‌گردید←تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۹عشق سازد ز هوس پاک، دل آدم را←تک‌بیت شمارهٔ ۱۶۰کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟←